maandag 8 november 2010

maandag - rustdag - 8 november

Na thuiskomst gisteravond en na een deugddoende douche gaan we voor het eerst uit eten in Kampala. Het restaurant dat Lies voor ogen had is gesloten, we rijden verder naar de Italiaan. Een pizza zien we allemaal wel zitten.
Bij aankomst aan het restaurant staat een vrouw (of was het een meisje?) met baby op de arm te bedelen aan de wagen. Ook dit is een Ugandees straatbeeld, ons hart breekt .
We bestellen King-Size pizza's van diverse soorten en laten het ons smaken. Enkel een lunchbox gegeten vandaag en de helft daarvan weggegeven , we hebben honger! En we moeten toegeven : de pizza's zijn bijna net zo lekker als de home-made-ones van John. Terug bij André en Lies maken we ons nog een heerlijk senseootje wat ons thuisgevoel compleet maakt, we gaan moe maar voldaan slapen.

Maandag is rustdag, na 7 dagen safari waarvan 3 volle dagen in het busje vinden we dat we dat verdienen. We slapen ietsje langer, we ontbijten op ons gemak, geen plannen vandaag, geen autoritten vandaag. De mails dienen gecheckt, eventueel beantwoord, de resterende foto's van de laatste safari-dagen dienen nog te worden gepost ( even terugscrollen allemaal !!) . Persoonlijk wil ik vandaag even Dan Brown in mijn handen nemen - ik kwam er de laatste week nauwelijks aan toe - en lekker aan het zwembad lui liggen wezen. Dat laatste is ons echter niet gegund, reeds aan het ontbijt merken we : het regent. En voor Afrikaanse normen redelijk lang zelfs, tot een stuk in de namiddag! Het voordeel hier is dat het bijna niet afkoelt, lezen buiten kan nog altijd, maar dan onder het afdak. Dus nestel ik me comfortabel in een zeteltje met mijn boek en kijk af en toe eens boven mijn boek naar het grandioos uitzicht over de stad, ik raak er maar niet aan gewoon!

Na de lunch doet Lies ons een voorstel: zullen we iemand uit de stad laten komen om ons nagels te lakken?  Wij, dames, staan voor alles open, dus waarom niet? Een telefoontje later is alles geregeld, we zijn benieuwd! Josje gaat eerst nog mee met Grace boodschappen doen, Louis en John proberen het probleem met de tuinverlichting te lokaliseren, de rest rust wat.uit, daar dienen tenslotte rustdagen voor ...
En ja hoor, rond 16u staat een jonge man aan de deur, met valiesje en nagellak van alle kleurtjes. We onderhandelen over de prijs en komen er achter dat hij voor 8000 shilling ( net geen 3 euro) zowel de nagels van ons handen als van ons voeten onder handen zal nemen. Nu, voor 3 euro kunnen we ons niet moe maken op een rustdag vinden we. Dus gaat hij aan de slag: ons Patricia wordt zijn eerste klant, hij knipt en vijlt en wrijft met creme, je ziet haar zó genieten! Ze kiest voor een egaal kleurtje en na een uur (!!) is hij klaar. Ik ben de volgende en vraag voor een "designtje" - 2 kleurtjes dus - na mij komt Jos aan de beurt die 2 kleurtjes ook wel ziet zitten en tegen de tijd dat hij klaar is , is het al 19u, de sukkelaar is al 3 u bezig en het is ondertussen donker. Lies besluit om af te zien van haar beurt, het zou te laat worden, en wij, wij zijn zodanig content dat we hem elk 10.000 shilling geven.Pascal is blij ! en wij ook...

lieve groetjes
Guess who...
sonja

1 opmerking: