Vrijdag 12 november - voorlaatste dag ...

Al om 07.15u sluipt mijn echtgenoot stilletjes uit bed... Hij heeft zich  voorgenomen : vandaag moet en zàl een foto genomen worden van de Black Kite! Deze toch wel redelijk grote vogel komt hier nl geregeld overvliegen , circelt rond en komt drinken in de plassen op den hof. Vandaag moet dat vastgelegd worden.
Dus vat Louis post op één van de terrassen met statief, fototoestel en telelens.Hij is er helemaal klaar voor! Hij beseft het nog niet maar dit wordt een opdracht die een hele dag in beslag zal nemen ! De Black Kite is er wel hoor maar bevindt zich steeds langs de verkeerde kant van het huis en zweeft met momenten laag over alsof hij de uitdaging aan wil gaan.

Na het ontbijt gaan Josje, Patricia en Sonja voor een laatste keer downtown want we willen toch nog enkele typische spullen van hier. Opnieuw loodst Edward ons behendig door het drukke verkeer en neemt Grace ons mee naar de winkeltjes waar we moeten zijn. Wat zouden we toch doen zonder haar.. Na de koopjes ziet Patricia een mooi typisch Afrikaans kleed mèt stola, het zou een uitstekend kadootje zijn voor ons gastvrouw. Na wat onderhandelen besluiten we de jurk te kopen en hebben alweer pret op voorhand.
Nu nog vlug naar Owino Market want onze Erwin thuis wil kruiden! Spicy kruiden! En spicy zullen ze zijn! We wandelen door de markt, heel dicht bij elkaar, en horen opnieuw overal "buzungu - buzungu" fluisteren, ze zijn het hier duidelijk niet gewoon blanken te zien. We trekken er ons niets van aan en wandelen verder, overal kraampjes met grote zakken bonen van allerlei soort, rijst van nog meer soort, kruiden, etenswaren, het is een totale chaos maar geloof het of niet, we zijn het al een beetje gewoon. Enfin, we vinden een kraam met kruiden dat aan Grace's eisen voldoet en samen met haar kopen we de 6 meest spicy kruiden die ze in huis hebben. Erwin zal blij zijn! We zijn content en vatten de terugweg aan maar zitten alweer vast in het verkeer. We voelen ons schuldig dat die arme Edward door ons toedoen weer door de mierennest moet rijden maar als we hem er over aanspreken zegt hij lachend: 'This is our daily life", hij blijft ook zo rustig, in België krijgen we al zenuwen bij het minste oponthoud, hier is dat allemaal anders. Tijdens het aanschuiven in de file passeert ons plots een vrouw met een grote schaal mango's op haar hoofd. "Didn't you want mango's ?" vraagt Edward - 2 min later hebben we er vanuit de auto 6 gekocht voor een belachelijke lage prijs. Filerijden heeft hier dus ook soms voordelen.

Bij thuiskomst vinden we Lies in badpak op terras bij ons kaartende mannen, we vragen haar vriendelijk doch indringend recht te staan en de ogen te sluiten. We kleden haar helemaal aan met jurk en  stola en wat  blijkt: het is prachtig !! Enkel de zoom moet wat ingelegd maar dat is hier geen probleem. Lies is heel blij verrast en wij zijn zo mogelijk nog blijer. Kadootjes geven is soms leuker dan er zelf eentje krijgen!

We gaan lunchen in Le Chateau omdat ikzelf het etentje van de huwelijksverjaardag moest missen wegens migraine ( en Louis solidair was met mij en ook thuis is gebleven) en het moet gezegd , het was heerlijk en heel gezellig. Op de terugweg komen we Grace tegen die het kleed van Lies wil laten inkorten bij een naaister. Jos besluit uit te stappen en mee te gaan met haar. Tijdens het wachten nuttigt ze een paar grashoppers en ze laten zich beiden terugbrengen met de bodaboda. De rest van de namiddag moet dringend gerust worden aan het zwembad :-)

Ondertussen rent Louis  op en neer, binnen en buiten, van voor naar achter , gewapend met camera, telelens en statief , het is een mooi zicht en wij, dames, lachen in ons vuistje. En de Black Kite ook, ze zijn ondertussen al met zn 2 maar zijn niet van plan zich te laten vastleggen op de gevoelige plaat . Na ùren zwoegen is de foto dan toch een feit ! Geduld is een mooie deugd.



Black Kite


Het is vanavond onze laatste rustige avond, we besluiten dit te vieren met de meegebrachte champagne. We aperitieven op het terras met zicht over de stad en mijmerend over de prachtige 2 weken die we hier beleefd hebben.

Morgen worden hoe dan ook de valiezen gepakt maar niet voor we ons dagelijkse portie vers ananassap verorberd hebben bij het ontbijt!

groetjes
Sonja