Dag 1 in Mweya (dinsdag 2 november)

Door al de internetproblemen is er een verslag tussen de mazen van het net geglipt. Een alerte Sonja had dit gemerkt en na enig speurwerk op de informaticadragers heb ik dit kunnen opsnorren.
Hier dus alsnog het verslag. De chronologische volgorde is wat door elkaar geraakt, ik probeer vandaag de datum van de artikels aan te passen.

Vannacht werd Sonja wakker gemaakt door twee nijlpaarden die stonden te eten voor haar slaapkamervenster. Het lawaai dat ze daarbij maakten was luid genoeg. De lodge is nochtans een goeie 30 meter boven het Kazinga-kanaal, maar blijkbaar slagen de nijlpaarden er in om dit hoogteverschil (en het is steil hoor) gemakkelijke te overwinnen.

Vanmorgen vroeg vertrokken voor een leeuwensafari. Om half zes uit de veren, om 06.15 stonden we al klaar in de lobby voor een tas koffie en een muffin. Stipt om 06.30 kwam onze chauffeur ons immers ophalen. Ranger Joseph en chauffeur Robert brachten ons het park in. Het was een dik uur rijden naar de leeuwenafdeling van het park. Het park is 2.500 km² groot, een Belgische provincie zeg maar.

Onderweg zagen we de klassiekers van de vorige dag: de buffel, de olifant, warthogs werden vlot gespot. De namen van de andere dieren zullen we jullie (voorlopig besparen), niet dat het teveel moeite zou zijn, maar we zullen de foto's moeten checken en dan er een dierenencyclopedie bijhalen vrees ik. De weg naar de locatie is een lange weg die zich door het landschap slingert. Helaas is deze is erbarmelijke staat zodat Robert als een dronkeman over de weg moet zigzaggen in een vergeefse poging om ons wat rijcomfort te bezorgen. Putten worden afgewisseld met dwarse greppeltjes, de wegbedekking heeft op veel plaatsen een soort ribbeltjeseffect gekregen, en waar het toch even sneller zou kunnen heeft met dan maar een speedbump aangelegd.

Toegekomen op de jachtgronden van de leeuwen zien we al vlug groepjes mogelijke prooien. De spotters zoeken de prooien op om de jagers te vinden. Zolang de prooidieren naar ons kijken weten ze dat de leeuwen  niet in de buurt zijn. Onderweg komen we kuddes buffels en kobs tegen. Het weer is wel overtrokken en regenachtig.

Een kudde kobs staat stil, en de mannetjes kijken, op redelijke afstand van de kudde naar een bepaald punt. Robert vermoedt dat er iets te zien is, maar je mag in het park de rijpaden niet verlaten, want je kunt gearresteerd worden zegt hij. Daarop geeft hij een draai aan het stuur en rijdt dwars door de savanne in de richting waarin de kobs staan te kijken.

Er zijn helaas geen leeuwen te zien. We keren terug naar het rijspoor waar we andere trackers tegenkomen. Ze hebben ook nog geen leeuwen gezien. De ranger besluit om het in een andere richting te proberen, helaas ook zonder resultaat. Ondertussen is het al laat geworden en Robert zegt dat we moeten terugkeren als we het ontbijt niet willen missen.

Het gaat ook hard regenen, waardoor we de zoektocht opgeven. Geen leeuwen dus.

Lies heeft ondertussen alle zeilen moeten bijzetten om het ontbijtbuffet te laten staan voor ons. Er zijn nog andere zoekers onderweg en daardoor lukt het om ons ontbijt (normaal van 7 tot 10) om kwart voor elf te nemen. En wat voor een ontbijt! Buffet met fruit, broodjes, fruitsap, confituur, zelfs Nutella staat er bij, wentelteefjes, worst met spek. Ik laat de chef een omelet bakken met champignons en kaas. Heerlijk zo'n ontbijt, zeker als je al 6 uur wakker bent.

Ondertussen is het opgehouden met regenen. André stelt voor om de bootsafari te doen in de namiddag. Na de lunch moeten we om half vier aan de boot zijn. Bij aankomst aan de vertrekplaats blijkt dat we de kleine boot hebben, er is nog enkel een ander koppel aan boord. Ook onze driver Robert gaat mee. Hij heeft al bewezen een uitstekend spotter te zijn. Onze locale stuurman/gids is Yusuf. Hij neemt ons mee op een tocht van 2 uur en een kwartier langs de oevers van Kazinga Channel.

Kingfishers, pelikanen, maraboes, nijlpaarden, buffels, krokodillen, olifanten, ooievaars, hagedissen en nog tientallen andere vogelsoorten, het is echt te veel om op te noemen, passeren aan ons oog, soms op een afstand van minder dan één meter. Yusuf stuurt het bootje zeer behendig dichtbij zodat we prachtige foto's kunnen maken. Louis en ik maken samen op deze tocht een kleine 1.700 foto's. Hier moeten er toch wel een paar van gelukt zijn, hopen we.

Het weer is ondertussen flink opgeklaard zodat we mooi licht hebben voor de foto's. Ook de aanwezigheid van inheemse vissersboten zorgt, samen met de adembenemende achtergrond van de bergen voor mooie composities.

We krijgen over alles interessante uitleg, maar we kunnen natuurlijk dit niet allemaal onthouden. Bij aankomst blijkt dat Robert alles gespotte vogels heeft genoteerd en krijgen we het lijstje van hem. Dat zal ons veel opzoekwerk schelen!

Kingfisher

Doordat het bootje zeer stilletjes en dicht langs de oever glijdt, plus natuurlijk ook het feit dat de dieren aan deze bootjes gewoon zijn, is het bijna alsof sommigen hen komen poseren vlak voor onze lens. Dit tochtje maakt de teleurstelling van deze morgen meer dan goed. Het is een hoogtepunt voor ons!

Terug bij de lodge drinken we samen een fris biertje. Iedereen is in opperbeste stemming door de prachtige bootsafari.

's Avonds wordt er gedineerd buiten op het terras van het restaurant van de lodge. Schitterend kader om een safaridag mee af te ronden. Rond 11 uur is iedereen moe en we besluiten er op tijd in te kruipen.

Morgen wacht weer een lange dag. We vertrekken immers om half zeven naar een dal waar veel apen zitten, 's namiddags gaan we een tweede keer op leeuwenjacht in de hoop toch nog de leeuwen te kunnen spotten. André belooft ten stelligste dat het deze keer zal lukken.

John