Zo

Dit wordt de laatste post vanuit Kampala. De valiezen worden momenteel gepakt en alles wordt samengeraapt om de terugkeer naar België aan te vatten.

Het gevoel is een beetje dubbel. Langs de ene kant trekt thuis aan onze mouw, langs de andere kant roept Afrika: 'blijf nog een beetje'. Maar het is mooi geweest, letterlijk EN figuurlijk. Het hoofd en alle mogelijke digitale informatiedragers zitten vol prachtige herinneringen, en de avonturen die we beleefden zullen we (waarschijnlijk tot vervelens toe, maar dat moeten jullie er maar bijnemen) nog dikwijls ophalen. Er resten nog de souvenirs die onze huiskamers vanaf zondag zullen sieren. Home is where the heart is, but it will be a bit in Africa too!!

Het is zeker een unieke belevenis geworden. We hebben Uganda van links naar rechts en van boven naar onder doorkruist en vielen daarbij van de ene verbazing in de andere. Dikwijls zaten we gewoon sprakeloos te kijken naar de omgeving en het gewriemel in de menselijke mierenhoop die Kampala, en bij uitbreiding Uganda bleek te zijn.

We hebben kennis gemaakt met Edward, a real gentleman en Moses, the man who can fix anything. Het was een heeeeeel hartelijk terugzien met Grace die ons verwende door de huishoudelijke taken uit onze handen te namen. Deze drie zorgden ervoor dat we konden genieten, genieten en eh.... genieten van alles.

We moeten natuurlijk ook Lies & André bedanken voor hun ongelimiteerde gastvrijheid en de tijd en moeite die ze hebben genomen om ons te overtuigen om te komen, en om ter plaatse er voor te zorgen dat het enige wat we ons dienden af te vragen was: wanneer is het aperitief en welk aperitief  gaan we kiezen...

Oh, er wordt op mij gewacht voor het aperitief. Ik moet gaan nu, misschien tot straks of anders tot in België!

John