Shopping !!!

De dagen glijden hier aan een razend tempo voorbij. Het vertrek komt naderbij, maar niemand wil er echt al aan denken. Toch is het onafwendbaar en dus wordt er al eventjes over thuis en de achterblijvers gepraat. Uiteraard komen dan ook de souvenirs ter sprake.

In de voormiddag is het zeer mooi en warm weer, iedereen zoekt het zwembad op en zoekt verpozing in het koele water of de schaduw. Werner komt langs om de voetbaluitrusting die Jos en Ernie meebrachten voor het kindertehuis in ontvangst te nemen. Hij is er eerlijk blij mee en vertelt dat de kinderen er veel plezier van zullen hebben.

Belofte maakt schuld, dus wordt het aperitief aan en zelfs in het zwembad genomen. Heerlijk in deze tijd van het jaar, zeker als we per sms van Sente vernemen dat er een herfststorm woedt in Vlaanderen met veel regen en wind en lage temperaturen. Wij genieten van een temperatuur van 32° en niemand klaagt!!.

's Middags is er spaghetti en daarna vertrekken de toeristen naar National Market samen met Edward en Grace. We vinden er een dertigtal winkeltjes met Afrikaanse kunst: houtsnijwerk, beeldjes, tassen, t-shirts, sandalen, armbandjes, maskers, figuurtjes etc. Het is er vrij rustig maar de dames voelen zich in hun sas en bieden, geholpen door Grace nog flink af op de reeds afgeprijsde artikels. Grace toont zich echt een harde tante, en krijgt tot 30% af van de geafficheerde prijzen.

Josje ziet een kleintje zitten en gaat er meteen op af. De moeder geeft graag toestemming voor een foto.

Nadat de koopwoede is uitgewoekerd rijden we door naar Serena Hotel, wellicht het meest exclusieve hotel van Kampala voor een cappuccino, ons aangeraden door de dames die er als eens langs gingen. In de hotelshop worden nog enkele kleine souvenirs gekocht en daarna naar de bar voor een verfrissing.

Rond 17.00 uur vertrekken we naar huis, een trip van nauwelijks 3 kilometer. Toch doen we er anderhalf uur over. Het verkeer zit weeral eens muurvast en ondanks de veelvuldige aanwezigheid van de Traffic Police kunnen zij er ook niet voor zorgen dat het verkeer vlotter verloopt. Er ziet niets anders op dan aan te schuiven. Edward besluit de shortcut te nemen, maar daar stuiten we ook op veel tegenliggers, het gaat wat vlotter maar daar is ook alles mee gezegd.

Om half zeven geraken we toch thuis. Vanavond houden we het rustig, rustig en nog eens rustig. Het verkeer in en om Kampala heeft er voor gezorgd dat de meesten de berg niet meer af willen. We houden het de rest van de vakantie rustig.

John