Paraa - laatste dag (zaterdag 6 november)

Vandaag op het programma: game drive for lions. De vrouwen laten deze kelk van hotsen en botsen over de wegen van Murchison National Park aan zich voorbijgaan, maar onverwacht komt Andre opdagen aan het ontbijt. Robert liepen we in de lobby al tegen het lijf, lachend als altijd.

We verwachten mooi fotolicht en aan het ontbijt zien we de zon opkomen. Het gaat razendsnel, op twee minuten tijd is de zon van onzichtbaar naar compleet boven de horizon verschenen.

Louis heeft nauwelijks de tijd om zijn camera boven te halen, maar lukt toch enkele prachtige foto's.
We vertrekken terug het park in en spotten de reeds bekende diersoorten. We rijden tot aan de delta van de Albert Nijl waar we aan de nijlpaarden even de benen strekken. Maar terug geen leeuwen, wel gieren, aapjes en heel veel giraffes.

Rond 11.30 zijn we terug van onze vruchteloze leeuwenjacht. We nemen het aperitief in het zwembad. Het is een heerlijke temperatuur van 30 graden en ik waag me voor het eerst in 26 jaar in een zwembad. De enige reden hiervoor is het feit dat de bar in het zwembad ligt...

Na de lunch vertrekken we voor de bootsafari over de Nijl naar Murchison Falls. Onderweg begint de noot vervaarlijk te sputteren waardoor we achterlopen op schema. We zien kleine en grote krokodillen en Patricia vraagt meteen aan de stuurman om niet te dicht te komen.

Vlak daarna doemen de falls op, de stuurman manoeuvreert handig naar een rots waar we allemaal poseren voor een herinneringsfoto.

Dan volgt de lange tocht terug met sputterende motor. Het is warm op het water en de zon schijnt ongenadig op onze nog niet zo bruine armen en benen. We halen het, weliswaar met meer dan een uur vertraging.
Sommigen nemen nog een duik in het zwembad, ik tik dit bericht in mijn ligzetel aan de rand van het zwembad op mijn IPod. De zon gaat onder en het wordt duister. Onze laatste dag safari zit er al op. Onvergetelijk en de vele foto's zullen zeker als hulp dienen om te thuis te tonen aan familie en vrienden.
De plicht roept (aperitief wacht niet), dus tot morgen, na terugkomst in Kampala proberen we de artikelen te voorzien van foto's en trachten we te skypen.

John
Verstuurd vanaf mijn iPod