Een week terug

We zijn ondertussen al een week terug in eigen land. Het post-Afrika syndroom slaat in alle hevigheid toe, en het wordt nog in de hand gewerkt door de totale afwezigheid van de zon. Blijkbaar hebben we zodanig veel souvenirs meegebracht dat er geen plaats meer was voor de zon in onze valiezen. Zal ons leren.

De reisvermoeidheid is verteerd en we zijn allemaal al terug aan het werk. Tropische ziekten werden dankzij (of ondanks) de inentingen allemaal ter plaatse achtergelaten. Resten ons nog het bruine kleurtje, de souvenirs, de foto's, de vele herinneringen en de (al dan niet fors aangedikte) verhalen waarmee we vrienden en familie kunnen verbazen.

Het was in elk geval een onvergetelijke ervaring die een onuitwisbare indruk op ons heeft nagelaten. Nooit had ik kunnen bedenken hoe het daar in het dagelijkse leven aan toegaat. Geen boek, geen documentaire, geen getuigenis, geen verhaal kan je op hetgeen je daar ziet en beleeft voorbereiden. Je moet het zelf zien om te geloven hoe het er daar aan toe gaat en op welke manier het dagdagelijkse leven, ver van de toeristische paradijzen, zich afspeelt. De gewone Jan met de pet heeft daar niks. Met wat geluk een dak boven zijn hoofd, de kleren die hij aanheeft, een GSM en 's avonds eten. Geen luxe, geen auto, geen TV, geen koelkast, geen computer, geen ipod, geen ...

Louis en ik zijn aan het titanenwerk, dat het selecteren en sorteren van 10.000 foto's wel is, begonnen en hopen binnen enkele dagen met het resultaat naar buiten te kunnen komen: foto's, posters, kalenders en slideshows op TV en internet; met werkelijk alle grafische toestanden zullen we jullie, wellicht tot een eind in 2011 en misschien tot vervelens toe, rond de oren slaan.

De souvenirs zijn uitgedeeld en hebben een mooi ereplaatsje gekregen in onze huiskamers. Hadden we maar wat meer meegebracht. Thuisgekomen blijken de prijzen die we daar betaalden toh wel belachelijk laag. Nog een les om te onthouden.

Voor de rest: nogmaals 1000 x dank aan diegenen die er voor zorgden dat we zonder zorgen van een mooie en unieke vakantie konden genieten (Lies & André), we beseffen nog altijd niet hoe het zou geweest zijn zonder hen... en om Arnold Schwarzenegger te parafraseren: "We'll be back!!"
Ook een bedankje aan de gastschrijvers en uiteraard ook aan jullie, volgers, lezers en reageerders. We zeggen wel dat we het doen voor ons eigen reisverslag, maar uiteraard wordt ons ego toch wel wat gestreeld door de mooie reacties!

Tot de volgende blog vanuit .....


John