Bestemming: Uganda: Dag 3 in Kampala

Gisteren (vrijdag) hebben we vooral gerust. De lange trip speelde ons nog parten en het uitzicht is hier zodanig indrukwekkend dat we gewoon boven op de berg zijn gebleven om er van te genieten. Met een lekker aperitiefje binnen handbereik en de zomerse temperaturen (28°) is het genieten.

Ondanks dat de mannen niet in de zon gezeten hebben zijn de benen toch mooi verbrand. Het is echt geen zicht. En neen, geen foto's daarvan deze keer!
Voor de rest: rust, rust en nog eens rust gedurende de namiddag.
's Avonds genieten we van de lichten die aangaan beneden in de stad en wordt het uitzicht zo mogelijk nog mooier:

Tijd voor een groepsfoto dus:

Aangezien de lange reis voor sommigen onder ons nog niet volledig verteerd was gingen de meesten vroeger slapen. Voor de mannen de ideale gelegenheid om een kaartje te leggen en wat reiskosten te recupereren van André ;)

Vanmorgen

De vrouwen hebben beslist om aan het zwembad te blijven. André neemt de mannen mee naar Kampala City, en meer bepaald de markten van tweedehands goederen. De rit naar beneden is spectaculair, André doet er nog een schepje bovenop door een shortcut te nemen. Ik zou er een foto willen bijzetten, maar ik slaagde er niet in om de weg al rijdend te fotograferen. Ik kon enkel ofwel het dak, ofwel de vloer van de auto fotograferen. Ik dacht dat de straten van Assenede er slecht bijlagen, maar hierbij vergeleken zijn dat echte autostrades. Er liggen putten in de weg waar een kleine gezinswagen zonder problemen spoorloos kan in verdwijnen. Een 4x4 is hier geen luxe, het is levensnoodzakelijk. Na een helse rit komen we in het stadsverkeer terecht. Dit is gewoon de complete waanzin. Verkeersregels zijn hier dode letter. Je wordt links ingehaald, je wordt rechts ingehaald. De brommertaxis zijn hier echt niet te tellen. Je kan niet kijken of je ziet er minstens 20 rijden. De files zijn hier te vergelijken met de Kennedytunnel of de Brusselse ring bij een nationale staking van het openbaar vervoer. Hallucinant.

We komen terecht in een soort verzameling van legerstockjes. Allemaal kleine winkeltjes van een paar vierkante meter groot waar je werkelijk alles kunt vinden, als het maar tweedehands is. Als je een prijs wilt weten moet de verkoper het aan de mama vragen, geen enkel artikel is geprijsd of voorzien van een etiket. Er worden blijkbaar 2 tot 3 verschillende prijzen gehanteerd, al naar gelang je blank, zwart en kennis van de verkoper bent. Moses, onze begeleider kent hier ruim de helft van de verkopers en André wil van alles de prijs weten.

Een eind verder duiken we de markt van tweedehands auto-onderdelen in. ISO-normen en milieunormen worden hier met de voeten getreden, eigenlijk zijn ze onbestaand geloof ik. Door nauwe wandelpaadjes worden we door Moses dieper in de markt geleid. Winkeltjes bestaan vaak uit 1m², volgestouwd met autoveren, schokdempers, kleppendeksels enzovoort.

Moses had afgeraden om mijn groot fototoestel mee te nemen, en ik ben maar al te blij dat ik zijn advies heb gevolgd. Ik durf neuwelijks een foto te nemen met de kleine camera, maar Moses biedt graag aan om eens een foto te nemen. Hij voelt zich heel belangrijk als begeleider van de muzungu (blanke man). Overal waar we passeren valt het werk stil en worden we aangestaard als waren we de Heilige Drievuldigheid zelve. Hier zien ze niet veel white men geloof ik. Ernie wordt zelfs aangesproken als Rooney, the famous footbalplayer!!

Dit is een zicht op de Centrale Werkplaats. Milieunorm ruimschoots overschreden, veiligheidsnormen onbestaand.

Deze foto werd genomen vanuit de rijdende auto. Halsbrekende maneuvers om in te halen. Ik besluit om toch maar mijn veiligheidsgordel aan te doen. Iemand die in België op deze manier zich door het verkeer beweegt wordt gegarandeerd van de weg gehaald en veroordeeld tot een cursus defensief rijden. Maar André is er van overtuigd dat offensief en aggresief rijgedrag de enige manier is om vooruit te geraken. Blijkbaar delen de andere chauffeurs zijn mening. Het is warm in de auto, en de openstaande ramen hebben als voordeel dat je gemakkelijk je ongenoegen kunt uiten aan de chauffeur naast jou. Meestal staan de auto's zo dicht naast elkaar dat je de andere chauffeur gemakkelijk een mep kunt verkopen, zonder je auto te verlaten. Minibusjes in dienst als taxi toeteren en wringen zich overal doorheen en zitten doorgaans afgeladen vol. Waar in België plaats is voor 6 passagiers proppen ze er hier gemakkelijk het dubbele tot driedubbele in!

Op de terugweg naar Tank Hill zien we terug de avondmarkt van de eerste dag. Het is nu licht en het lijkt een min of meer geordende chaos. Langs de weg staat het ene winkeltje naast de andere werkplaats: bedden, zetels, banken; het lijkt een openluchtWeba.